Regulamin - Loguj/Wyloguj

Historia Wu (Hao) Tai Chi – 2

26 czerwca, 2016 autor dacheng

Wu Yuxiang (1812-1880), twórca odmiany Tai Chi określanej dziś jako styl Wu lub Hao, przekazał swój system siostrzeńcom Li Yiyu oraz Li Qixuan. Podobnie jak rodzina Wu, również rodzina Li należała do wykształconej warstwy urzędniczej. Obydwaj bracia Li uprawiali Tai Chi, jednak Li Qixuan bardziej interesował się sztukami pięknymi, podczas gdy Li Yiyu fascynował się głównie sztukami walki, i to on został spadkobiercą nauk Wu Yuxianga.

Li Yiyu

Li Yiyu

Li Yiyu (1832-1892) podobnie jak wuj Wu Yuxiang przywiązywał ogromną wagę do praktyczności systemu, który ćwiczył, więc by weryfikować i dzięki temu doskonalić swoje umiejętności często próbował umiejętności w pojedynkach z silnymi, sprawnymi ludźmi uprawiającymi różne sztuki walki. Swoje doświadczenia podsumował w szeregu prac teoretycznych. Ręcznie napisał trzy egzemplarze „Teorii Tai Chi Chuan”, gdzie zebrał teksty Wang Zongyue, Wu Yuxianga i własne. Jeden egzemplarz zachował dla siebie, by przekazać potomkom, drugi podarował bratu, a trzeci najwybitniejszemu ze swoich uczniów – Hao Weizhenowi.

Hao Weizhen (1849-1920) pochodził z rodziny pierwotnie o wysokim statusie, jednak zubożałej. Musiał zarabiać pracując fizycznie w składzie zbożowym. Dzięki temu był bardzo silny. Uprawiał tak zwane zewnętrzne sztuki walki, ale zafascynowała go subtelna sztuka Tai Chi i został uczniem Li Yiyu. Okazał się wyjątkowo zdolny i stał się ulubionym uczniem Li. By tak zdolny uczeń mógł łatwiej zarabiać na życie i bardziej skupić się na nauce Tai Chi, Li pomógł mu otworzyć własny skład zbożowy. Po śmierci nauczyciela Hao Weizhen zaczął intensywnie propagować tę odmianę Tai Chi, dzięki czemu na początku XX wieku stała się ona dość znana.

Hao Weizhen

Hao Weizhen

W XIX wieku, gdy zaczęto używać nazwy Tai Chi (Taijiquan), nie posługiwano się jeszcze nazwami stylów. Gdy Yang Luchan nauczał w stolicy, nie było potrzeby dodatkowego określenia, ponieważ inne odmiany Tai Chi nie były tam jeszcze uprawiane. Taka potrzeba pojawiła się później, gdy sztuka Tai Chi stała się bardziej popularna, i okazało się, że istnieją spore różnice pomiędzy różnymi odmianami. Gdy Hao Weizhen zaczął nauczać na szerszą skalę, jego uczniowie zaczęli mówić o stylu Hao – do dziś ta nazwa bywa używana. Sam Hao Weizhen uważał, że właściwsza byłaby nazwa Li, od nazwiska jego nauczyciela. W drugiej połowie XX wieku przyjęto natomiast w Chinach nazwę Wu, od nazwiska prekursora tego stylu – Wu Yuxianga, i obecnie nie stosuje się tam nazwy Hao. Nazwa styl Hao, obok nazwy styl Wu, jest natomiast dość często używana poza Chinami, by łatwiej było odróżnić ten styl Wu od innego, w transkrypcji łacińskiej zapisywanego również Wu. W języku chińskim nie ma problemu z odróżnieniem, ponieważ używa się zupełnie różnych znaków pisma chińskiego oraz wymawia te nazwy w innych tonach.

Hao Weizhen miał wielu uczniów. Jego styl był przekazywany w rodzinie Hao, ale poza tym rozwinęło się też kilka różniących się przekazów w różnych częściach Chin. Ge Fulai z Qinghe w prowincji Hebei również był uczniem Li Yiyu, jednak lekcji udzielał mu głównie Hao Weizhen.

Li Xunzhi

Li Xunzhi

Li Yiyu nauczał także swoich synów, jednak gdy zmarł byli oni jeszcze młodzi. Szczególnie Li Xunzhi (1882-1944), który stał się później głównym przedstawicielem tego stylu, będącym potomkiem rodów Wu i Li, naukę u swojego ojca pobierał jako zaledwie kilkulatek. Jego głównym nauczycielem był faktycznie Hao Weizhen, który czując się blisko związany z rodziną Li, korzystając przez wiele lat nie tylko z nauk, ale i z wsparcia w biznesie ze strony Li Yiyu, po jego śmierci pomagał wdowie po nim, a także przekazywał jego synom głębokie tajniki Tai Chi.

O dalszym rozwoju stylu Wu (Hao) przeczytacie w kolejnym odcinku.

Andrzej Kalisz

Tagi: , , ,

Komentarze wyczone.

Patrnerska strona

Serwis informacyjny MMA najpopularniejszy w Polsce

Trening i motywacja kochamsilownie.pl